Sevilene mektup
Bir şubat soğuğunda üşüyen hayatıma ateş oldun.Bütün ölümsüz aşkların başlangıcına benziyordu bizimkisi de .Bazen durgun bazen fırtınalı ama hala son kalıntıları süpürülmemiş kalplerimizde.Bir umut oldu hep yarın.Ah o birkaç ayi çinde başlayan büyülü sevdamız.İlk defa şiddetle yaşadığım sarsıcı hislerdi o saatler. şu an isteyipte yaşayamadığım.Gözlerin değince gözlerime , içtim eridim büyüsünde zamanı durdurmak öylece kalmak istedim siyah gözlerinin anlatılmaz büyüsünde ve ben sen de sen ben de kendini bulmuş gibi şaşkınken birşeyleri unutuyorduk,aşkımıza şahit bakışları. ama ne senin ne de benim umrumdaydı. Ah o tedirgin dakikalar içinde geçen ama bir ömre iz vuran dakikalar.Bir yandan aşk dağıtan,sarhoş eden gözlerin,bir yandan o güzel dudaklardan dökülen acı sözlerin işte bu iki zıtlık içinde kapılırken aşkın uzayan yollarına.Seni beklediğim günler, dünyanın gözlerimizde küçüldüğü,gerçeklerin anlamsızlaştığı dakikalar. Her duygunun karıştığı o anlar,hiç tamamlayamadığımız yarım cümleler,yarım konuşmalar. farkındaydım farklıydık seninle farklı olmayan tek şeydi ikimiz aynı duygulardaydık.Ben kaçıyordum sen yaklaşıyordun sen kaçıyordun ben geliyordum. seni bitirecektim kararlıydım. sana bir tek cümleyle haykırıyorum en tatmadığım acımdın.Mantığımı sürekli yenen bir düşman gibiydin.Sen sevdin yenilmedin kendine .Ben sevdim yenildim mantığıma , sana anlatabileceğim herhaliyle en süslü,en sade,,en yakıcı şiirlerle anlattım,anlattım,anlattım.Artk istediğini düşün umrumda değil,ben bahtiyar bir aşık oldum nihayetinde.Sen imkansızlıklara yenilen çaresiz bir aşık oldun..gururun da,mantığın da seni kurtaramadı kabul etmek istemedikçe,kendinden kaçtıkça,acı verdikçe bana benden daha çok kahroldun.Dilin söylemedi fakat o seneler sonra gerçekleşen büyülü bakışmamızda,hüznün apaçık adıydı gözlerin,sevgimden mahrum kalışının eseriydi saçların,susan dudakların anlatamadığın aşkının solguluğunda ve ellerin o kadar üşüyordu oracıkta.İlk defa acıdım sana çünkü karşımda güçlü olmaya çalıştıkça zayıf düşmüştün zaman seni de vurmuştu apansız ve ben senin söylediklerinle değil kendi yüreğimin sesiyle sona yaklaşacağım. Ama onurluca,huzurla sona yaklaşacağım sense sevgilim,düşüncelerini de,inadını da son noktada tüketirken gülen ben, pişmanlıklar içinde acılara boğulan sen olacaksın.ve o aşkla özlemle beklediğin ben, asla sana gelmeyeceğim seni hasretime mahkum ediyorum.sesim seni asla terketmeyecek.Bu mektubu yarım bırakacağım emsalsiz aşkım çünkü seninle son sahneyi oynamadık......
Alıntı
Profil bilgileri
Mesajlarını Göster
Özel Mesaj
elzem Nickli Üyeden Alıntı
