Kadın: 8 mart dünya kadınlar günü

[baybazarov]

8 Mart günü Dünya Kadınlar Günü olarak kutlanır. Bu gün kadınlar tarafından ya da kadınlar için konferans, gösteri ve eğlence gibi çeşitli etkinlikler düzenlenir. Kadınlar arası dayanışma ve kadınların toplumdan beklentileri vurgulanır.

Kadınlara özgü bir günün var olması düşüncesi ilk kez, 26-27 Ağustos 1910’da Kopenhag’da düzenlenen Uluslararası Sosyalist Kadınlar Konferansında ortaya atıldı ve kabul edildi. Bir çok ülkede her yıl kutlanmaya başladı. İsveç’te ise 1912 yılından itibaren kutlanmaya başladı.


Ancak ilk yıllarda belli bir tarih saptanmamıştı ve değişen tarihlerde ama her zaman ilkbaharda kutlanıyordu. Tarihin 8 Mart olarak saptanışı 1921’de Moskova’da gerçekleştirilen 3. Uluslararası Kadınlar Konferansı tarafından olmuştur.

İki dünya savaşı yılları arasında bazı ülkelerde kutlanması yasaklanan Kadınlar Günü, 1960’lı yılların sonunda Amerika Birleşik Devletleri’nde de kutlanılmaya başlamasıyla daha güçlü bir şekilde gündeme geldi. Birleşmiş Milletler Genel Kurulu, 1977 yılında 8 Mart’ın Dünya Kadınlar Günü olarak kutlanmasını kabul etti.

Kaynak: NATIONALENCYKLOPEDIN



İLGİNÇ BİLGİLER

Birleşmiş Milletler tarafından yapılan bir araştırmaya göre;

1. Dünyadaki işlerin %66’sı kadınlar tarafından görülüyor.
2. Buna karşın kadınlar dünyadaki toplam gelirin ancak %10’una sahipler.
3. Dünya’daki mal varlığının ise % 1’ine sahipler.
4. Başka bir değişle dünyadaki işlerin % 34’ü erkekler tarafından görülüyor ama erkekler dünyadaki toplam gelirin % 90’ına ve toplam mal varlığının % 99’una sahipler.

Türkiye’den Rakamlar ( Milliyet, 8 Mart 2001)

1. Şehirlerde evli kadınların % 18’i, köylerde de % 76’sı eşleri tarafından dövülüyor.
2. Kadınların % 57,7’si evliliklerinin ilk gününde şiddetle karşılaşıyor.
3. Aile içi suçların % 90’ını kadına karşı işlenen suçlar oluşturuyor.


DÜNDEN BUGÜNE "KADINLAR GÜNÜ"


Dünya Kadınlar Günü ilk kez 1800'lü yıllarda bir tekstil fabrikasında daha iyi çalışma koşulları için greve giden kadın işçilerin fabrikaya kilitlenmesi, arkasından da çıkan yangında fabrika önünde kurulan barikatlardan kaçamayarak ölmeleriyle gündeme geldi Kadınlar tüm dünyada olduğu gibi ülkemizde de 8 Mart'ta eşitlik isteklerini daha yüksek sesle dile getiriyorlar.

8 Mart'ın Dünya Kadınlar Günü olarak kutlanması, uluslararası düzeyde kabul gören bir hal alması 1970'lere rastlasa da, bu tarihe kaynaklık eden olay ve dünya kadınlarının ortak bir gün kutlama isteğinin gündeme gelişi 1800'lerin ortasını bulur. ABD'nin New York kentindeki Cotton tekstil fabrikasında çalışan işçi kadınlar, 1800'lü yılların ortalarından beri daha iyi çalışma koşulları, emeklerinin karşılığında hak ettikleri ücret ve daha iyi yaşam için mücadele vermektedir. Ama bunca yıllık mücadeleye karşın elde edebildikleri pek bir hak yoktur. En sonunda, 8 Mart 1908 günü, haklarını alabilmek için son çare olarak greve giderler. Ancak patronlar bu greve zalim bir şekilde müdahale ederler. Greve giden kadınlar fabrika binasına kilitlenirler. Patronlar bu yolla grevin başka fabrikalara sıçramasını engellemek isterler. Ancak beklenmedik bir şey olur ve fabrika yanmaya başlar. Ne yazık ki yangından fabrikada bulunan kadın işçilerden çok azı kaçarak kurtulmayı başarır Yanan fabrikadan kaçmayı ve fabrikanın çevresine kurulmuş olan barikatları aşmayı başaramayan 129 kadın işçi yanarak ölür.


Aynı yıl diğer endüstri kollarındaki kadınlar da mücadeleye devam ederler. Kadınların yürüttükleri mücadelenin temelinde seçme ve seçilme hakkı, günlük çalışma saatlerinin, koşullarının ve ücretlendirmenin yeniden düzenlenmesi gibi konular bulunmaktadır. Dünya Kadınlar Gününde bugün de ilk başlarda yapıldığı gibi eşitlik için, bağımsızlık için, politik haksızlıkların ortadan kalkması için, daha iyi yaşama ve çalışma koşulları elde edebilmek için çalışılıyor.


TÜRKİYE'DE 8 MART KADINLAR GÜNÜ

İlk kez 1921 yılında "Emekçi Kadınlar Günü" olarak kutlanmaya başlayan 8 Mart, 1975 yılında daha yaygın olarak kutlandı ve sokağa taşındı.

"Birleşmiş Milletler Kadınlar On Yılı" programında Türkiye de etkilenmiş, 1975 yılında "Türkiye 1975 Kadın Yılı" kongresi yapılmıştır. 1980 askeri darbesinden sonra dört yıl anılmadı 8 Mart. 1984'ten itibaren her yıl çeşitli kadın örgütleri tarafından Dünya Kadınlar Günü kutlanmaya başlandı.

Kadınlar 80'li yıllarda 8 Mart'ı izinli yürüyüş ve şenliklerle kutlayamamışlarsa da, küçük gruplar mütevazi kutlamalarını sürdürdüler. 90'lı yıllarda kadın kuruluşlarının sayı ve çeşitliliğinin artması ile beraber 8 Mart daha geniş bir katılımla kutlanılır oldu.


www.memocal.com

[maat]

Ben kutlanmasına karşıyım. Bir "gün" illa kutlama ya da anma olmak zorunda değil. 8 Mart kadınların yaşadıklarına yönelik farkındalık yaratma ve çeşitli etkinliklerle duyurma günü olması gerekir. BM'nin kararı beni bağlamaz. Clara'nın, Rosa'nın yanan kadınların kemiklerini sızlatmayalım!

[shryeli]

Hayatın birçok noktasında sadece kafa sayısı olarak bulunan kadınların,sosyal,siyasal alanda kendi seslerinin sahibi olma bilincine ulaşmalarının başlangıcı olmalıdır 8 martlar.ekonomiyi tüketen değil;üreten ve ürettiğinin de söz sahibi oldukları bir toplum düzeni için her kadının 8 martı gerektiği gibi anması gerekmektedir.
Evinde harcadığı emeğin farkında olmayan ve bu dört duvar arasında çürüyüp giden kadınların,bu enerjilerini,hayatta daha anlamlı işlere harcamalarının tarihi olmalıdır.
1910'da sesini yükselten Clara'nın sesine ses verip biz de varız,diyebilmeliyiz.
Kendi hayatımızın söz sahibi olmazsak,bizim yerimize söz sahibi olanlar çoğalır...

8 Mart,kadının sesine kavuştuğu gündür.O gün kazandığınızın sesinizi ömrünüzce kaybetmeyiniz.

[zenobia]

Biz kadınlar bir araya gelince, biraz da birbirimizi samimi görünce dalarız balıklama sohbete, muhabbete...

En çok, kadınları ilgilendiren "mesele"leri konuşmayı severiz.Ağda çeşitleri, işinin ehli ağdacılar, epileydiler, "epilasyon yaptırsak da kurtulsak şekerim"le biter genellikle konuşma. Bir de orkid çeşitleri ve fiatları bizi çok ilgilendirir, makyaj, saç-baş, giyim-kuşam, akşama ne yemek yapacağım? Başlıca konşmalarımızı oluşturur. Çoluk-çocuk da varsa konuşma bitmez.

En mahrem konuları bile deşeriz, yer öğretmenler odası bile olsa. Sağa sola bir bakarız, erkek yoksa (bazen unutup, yüzlerimiz kızarır!) şehvetle konuşuruz.

Kocalarımızı çekiştirmeye bayılırız. Sonuç itibariyle hepsinin aynı tornadan çıktığına, akraba olduğuna inanırız.

Bizi aşan konularda asla konuşmayız. Siyasetmiş, kadın haklarıymış, bozar bizi. Biz bilmeyiz öyle şeyleri, beyimiz bilir. Beylerimizin çoğu çok kültürlüdür. Futbol kültürlerine çok vakıftırlar. Kocası futbolla ilgilenmeyen kadın arkadaşlarımız benim kocamda bir tuhaflık mı var diye hayıflanırlar. Oysa biz futbolla değil, İtalyan futbolcuların yakışıklılıklarıyla ilgileniriz kocalarımıza çaktırmadan!

Sekiz martla ilgili yazı da yazsanız, bir yerlerinizi de yırtsanız en yakınınızdaki erkek sizinle gurur duymaz, duysa da belli etmez. "Ben sana demedim mi" diye başlayan cümleler bile kurar. Erkeklere hangi kadın yaranmış ki, ben yaranayım? Yaranmak gibi bir derdim olsaydı, foruma yazı yazmaz, şu anda camları siliyor olurdum.

[zenobia]

Baybazarov kardeş, konuyu açarken bari eklediğin afişe bakaydın bir. 8 Mart Dünya Kadınlar Günü değil, "Dünya Emekçi Kadınlar Günü"

[muallime95]

Ben böyle bir güne de kutlanmasına da karşıyım. Keşke ezilen, hor görülen, dövülen, eve kapatılan ,iş yerlerinde tacize uğrayan kadınlar olmasaydı da böyle bir gün de kutlanmasaydı. Kendi haklarını bile savunamayan kadınların olduğu bir dünyada böyle bir günün olması da kutlanması da saçma geliyor bana

[sozler]

UTANMIOR MUSUNUZ BU GÜNÜ KUTLAMAYA?

ABD’nin meşhur üniversitelerinden Harvard, Müslüman kız öğrencilerin dinî ve kültürel duyarlılıklarını dikkate alarak haftanın belirli saatlerinde, kampüsteki spor salonlarından birini yalnızca kız öğrencilere ayırdı; bu saatlerde salona erkeklerin girmesini yasakladı.

***

İsveç’in Göteborg şehrinde, havuza tesettürlü girmeleri engellenen biri Türk, iki Müslüman kadın açtıkları ‘ayrımcılık’ dâvâsını kazandı. (Yeni Asya, 04.03.2008.)

***

Batı’da, başörtülü bayanlar, üniversitelerde, iş yerlerinde, kamusal alanda rahatlıkla bulunabiliyorlar. Herhangi bir mağduriyetle karşılaştıklarında, hukuk devreye giriyor; hakları tazminatlarıyla birlikte veriliyor.

***

On binlerce hükmü ve hakikati barındıran 2100 hadisi nakleden Hz. Âişe (ra) ve pekçok sahabe kadın, ilim, fetva ile irşat vazifesinde bulunmuş. Osmanlı’da kadın içtimâî hayatın içinde.

Zira, İslâm, kadını toplumdan tecrit etmez. İlim, kadın, erkek herkese farzdır. (Bütün ilimlerin çıkış noktası Esmâ-i Hüsnâ olduğuna göre, bütün fen ilimleri din, bütün din ilimleri de fen ilmidir!) Meşrû çerçevede çalışmasını da engellemez. Kadın bağda, bahçede, tarlada çalıştığı gibi, başka işlerde de çalışabilir…

Yine Osmanlı’da 1843 Tıbbiye mektebi bünyesinde kadınlar ebelik eğitimi almaya başladı. 1858 Kız Rüştiyeleri (ortaokulları) açıldı. 1869 Kızların eğitimine ilk kez kanunî zorunluluk getiren Maarif-i Umumiye Nizamnâmesi yayımlandı. 1870 Kız öğretmen okulu Darü’l-Muallimât açıldı. 1876 Kanun-i Esasi (ilk Anayasa) kabul edilerek temel haklar düzenlendi. Kız ve erkekler için ilköğretim zorunlu hale getirildi. 1913 Kadınlar ilk kez devlet memuru olarak çalışmaya başladı. 1914 Kadınlar tüccarlık ve esnaflığa başladı.

29 Ekim 1923 Cumhuriyet ilân edildi. Cumhuriyetin ilânıyla birlikte kadınların kamusal alana girmesini sağlayan yasal ve yapısal reformlar hızlandı. 1937 Kadınların yeraltında ağır ve tehlikeli işlerde çalıştırılması, 1935 tarihli 45 sayılı ILO sözleşmesi ile yasaklandı. 1950 İlk kadın belediye başkanı (Müfide İlhan) Mersin’den seçildi.

1985 Türkiye, Birleşmiş Milletler Kadınlara Karşı Her Türlü Ayrımcılığın Önlenmesi Sözleşmesini (CEDAW) imzaladı ve sözleşme 1986 yılında yürürlüğe girdi.

1998 Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde, Kadınlara Karşı Her Türlü Ayrımcılığın Önlenmesi Sözleşmesi çerçevesinde çalışmalar yapıldı.

Eylül 1999 Türkiye, Kadınlara Karşı Her Türlü Ayrımcılığı Önleme Sözleşmesi’ni onaylarken koyduğu aile hukukunu ilgilendiren 15 ve 16. maddelerine ilişkin çekinceleri kaldırdı.

Kadınlara Karşı Her Türlü Ayrımcılığın Önlenmesi Sözleşmesinin daha etkin bir şekilde uygulanması için 8 Eylül 2000 Ek İhtiyari Protokol Türkiye tarafından imzalandı.

Ve bugün Kadınlar Gününü kutlayan kadınlar, erkekler, sivil örgütler, ilgililer, yetkililer!

12 Eylül 1980 darbe-i münafıkanesinden sonra, 1981’de keyfî olarak başörtüsü yasaklandı. 28 Şubat 1997 postmodern darbe-i münafıkanesinin ardından daha şiddetli bir şekilde yine, haksız, hukuksuz, kanunsuz bir şekilde pekiştirildi. 25 bini aşkın başörtülü okullardan kovuldu. Kamusal alan icat edilerek yüz binlerce kadın ve milyonlarca çevresi mağdur edildi, mağdur edilmeye devam ediyor.

Ey medeni, çağdaş olduğunu iddiâ edenler! Ey feministler! Ey “Kızları okutmuyorsunuz!” diye hücum ederler! Meşrûtiyetin (hürriyetin) yüzüncü, Cumhuriyetin 85., Demokrasinin 62. yılını yaşadığımız bu günlerde; okula gönderdiğimiz kızları kovuyorsunuz ve üniversitenin, çalışma alanının kapılarını kapattınız! Hangi hakla, hangi kanunla, hangi hukukla!

Utanmıyor musunuz kadınlar gününü kutlamaya! Ve ey siz hak-hukuk, çağdaşlık nutukları atanlar! Bu vahşî ve acı tablolar yaşanırken, utanmıyor musunuz hiçbir tepki vermeden yaşamaya!

Ali Ferşadoğlu

[baybazarov]

baysözler'e ithafen

onlarca sene once televizyondaki reklamlarında merhum tiyatrocu soner ağın oynamıştı.

-bu ne?
-çokomilk!

-bu ne?
-çokomilk!

-hiç aklımdan çıkmıyor ki!...

[maat]

UTANMIOR MUSUNUZ BU GÜNÜ KUTLAMAYA?

ABD’nin meşhur üniversitelerinden Harvard, Müslüman kız öğrencilerin dinî ve kültürel duyarlılıklarını dikkate alarak haftanın belirli saatlerinde, kampüsteki spor salonlarından birini yalnızca kız öğrencilere ayırdı; bu saatlerde salona erkeklerin girmesini yasakladı.

***

İsveç’in Göteborg şehrinde, havuza tesettürlü girmeleri engellenen biri Türk, iki Müslüman kadın açtıkları ‘ayrımcılık’ dâvâsını kazandı. (Yeni Asya, 04.03.2008.)

***

Batı’da, başörtülü bayanlar, üniversitelerde, iş yerlerinde, kamusal alanda rahatlıkla bulunabiliyorlar. Herhangi bir mağduriyetle karşılaştıklarında, hukuk devreye giriyor; hakları tazminatlarıyla birlikte veriliyor.

***

On binlerce hükmü ve hakikati barındıran 2100 hadisi nakleden Hz. Âişe (ra) ve pekçok sahabe kadın, ilim, fetva ile irşat vazifesinde bulunmuş. Osmanlı’da kadın içtimâî hayatın içinde.

Zira, İslâm, kadını toplumdan tecrit etmez. İlim, kadın, erkek herkese farzdır. (Bütün ilimlerin çıkış noktası Esmâ-i Hüsnâ olduğuna göre, bütün fen ilimleri din, bütün din ilimleri de fen ilmidir!) Meşrû çerçevede çalışmasını da engellemez. Kadın bağda, bahçede, tarlada çalıştığı gibi, başka işlerde de çalışabilir…

Yine Osmanlı’da 1843 Tıbbiye mektebi bünyesinde kadınlar ebelik eğitimi almaya başladı. 1858 Kız Rüştiyeleri (ortaokulları) açıldı. 1869 Kızların eğitimine ilk kez kanunî zorunluluk getiren Maarif-i Umumiye Nizamnâmesi yayımlandı. 1870 Kız öğretmen okulu Darü’l-Muallimât açıldı. 1876 Kanun-i Esasi (ilk Anayasa) kabul edilerek temel haklar düzenlendi. Kız ve erkekler için ilköğretim zorunlu hale getirildi. 1913 Kadınlar ilk kez devlet memuru olarak çalışmaya başladı. 1914 Kadınlar tüccarlık ve esnaflığa başladı.

29 Ekim 1923 Cumhuriyet ilân edildi. Cumhuriyetin ilânıyla birlikte kadınların kamusal alana girmesini sağlayan yasal ve yapısal reformlar hızlandı. 1937 Kadınların yeraltında ağır ve tehlikeli işlerde çalıştırılması, 1935 tarihli 45 sayılı ILO sözleşmesi ile yasaklandı. 1950 İlk kadın belediye başkanı (Müfide İlhan) Mersin’den seçildi.

1985 Türkiye, Birleşmiş Milletler Kadınlara Karşı Her Türlü Ayrımcılığın Önlenmesi Sözleşmesini (CEDAW) imzaladı ve sözleşme 1986 yılında yürürlüğe girdi.

1998 Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde, Kadınlara Karşı Her Türlü Ayrımcılığın Önlenmesi Sözleşmesi çerçevesinde çalışmalar yapıldı.

Eylül 1999 Türkiye, Kadınlara Karşı Her Türlü Ayrımcılığı Önleme Sözleşmesi’ni onaylarken koyduğu aile hukukunu ilgilendiren 15 ve 16. maddelerine ilişkin çekinceleri kaldırdı.

Kadınlara Karşı Her Türlü Ayrımcılığın Önlenmesi Sözleşmesinin daha etkin bir şekilde uygulanması için 8 Eylül 2000 Ek İhtiyari Protokol Türkiye tarafından imzalandı.

Ve bugün Kadınlar Gününü kutlayan kadınlar, erkekler, sivil örgütler, ilgililer, yetkililer!

12 Eylül 1980 darbe-i münafıkanesinden sonra, 1981’de keyfî olarak başörtüsü yasaklandı. 28 Şubat 1997 postmodern darbe-i münafıkanesinin ardından daha şiddetli bir şekilde yine, haksız, hukuksuz, kanunsuz bir şekilde pekiştirildi. 25 bini aşkın başörtülü okullardan kovuldu. Kamusal alan icat edilerek yüz binlerce kadın ve milyonlarca çevresi mağdur edildi, mağdur edilmeye devam ediyor.

Ey medeni, çağdaş olduğunu iddiâ edenler! Ey feministler! Ey “Kızları okutmuyorsunuz!” diye hücum ederler! Meşrûtiyetin (hürriyetin) yüzüncü, Cumhuriyetin 85., Demokrasinin 62. yılını yaşadığımız bu günlerde; okula gönderdiğimiz kızları kovuyorsunuz ve üniversitenin, çalışma alanının kapılarını kapattınız! Hangi hakla, hangi kanunla, hangi hukukla!

Utanmıyor musunuz kadınlar gününü kutlamaya! Ve ey siz hak-hukuk, çağdaşlık nutukları atanlar! Bu vahşî ve acı tablolar yaşanırken, utanmıyor musunuz hiçbir tepki vermeden yaşamaya!

Ali Ferşadoğlu

Yazdıklarınızı bir okusaydınız yüksek sesle ağzınızdan ne çıktığını bilirdiniz ve kulağınız duyardı belki ama başkalarının yazdıklarını yapıştırma işi daha kolay elbette! Bacılarınızın haklarını savunan bir erkek, doğal olarak kadınların başka hakları da olduğunu bilir. Akım dediğine lokum demez mesela.
SAYGILARIMLA FEMİNİST MAAT. ( FEMİNİZMİN NE OLDUĞUNU YA DA NE OLMADIĞINI ÖĞRETMEK BİR ERKEĞE, HADDİMİZ DEĞİL AMA BİR ZAHMET SÖZLÜĞE BAKIVERİN!)

[maat]

merak eden çıkmaz ama radikal gazetesinde bu gün bir yazı dizisi başladı. İki kadın; AYŞE BÖHÜRLER VE ALEV ALATLI örtünmek üzerine iki kadına, iki aydına yakışır bir biçimde tartışıyorlar, keyifle okuyorum. Benden söylemesi!