Ve hüzün...
Sanırım hazan hüznü sardı.onu özlüyorum.kuzenimi...evde onu beklemeyi ya da kapı açıldığında onu karşımda bulmayı.sonra 5 günün değerlendirmesini yapmayı.
Konuşmayı,konuşmayı,konuşmayı...dinlemeyi,dinlemey i,dinlemeyi...
Kaç yıl oldu bu güzelliği paylaşmayalı?
Bu güzelliğe veda edişimiz sanırım yine bir hazan mevsimiydi.
Ne oldu çocukluğum?
Köşelerinde nefes nefes koştuğum
Odalar?
Ortalarında tahta at koşturduğum
Geniş sofalar?
Sofalarda gizli yuvalarım, gizli yerlerim?
Hani benim kurşun askerlerim?
Bir oda içinde kurduğum şehir,
Geçtiğim nehir?
Hani benim hayallerim, emellerim,
Suya girince balık sandığım ellerim?
Bir leğende bir deniz gören ben,
Bir leğende Çin’e varan yelken?
Beni ufuklardan ufuklara götüren,
İçine binmeden bindiğim tren?.
ah kuzenlerimmm.benimde aklıma getirdin şimdi.göremedim bu bayram hiçbirini.konuşamadık içli içli.gizli gizli.......
ah çocuklugummm
dağlar,taşlar,uçan kuşlar bir de salıncak...
Şu an 1 kullanıcı var. (0 üye ve 1 konuk)
Yetkileriniz
Profil bilgileri
Mesajlarını Göster
Özel Mesaj
Alıntı