Bomboş bir kafa,dumura uğramış bir beyin, kitaplara baka baka ağlayan bir çift gözüm, huzursuz mu huzursuz bir ruhum var...Sabah kalkınca planlar yapan, akşam yattığında yapamadıklarına hayıflanan, nereden estiği belli
olmayan melankoli rüzgarlarınına kapılıp oraya buraya savrulan bir yüreğim...Bazen sevdiğine şefkatle dokunan, bazen bir çift taşmışçasına ruhsuz ellerim var...Bakınca içini okur bazen gözlerim,şaşırırsın, bazen sana uğramaz, uğramadığının da farkına varmazlar...Olmayacak şeyleri en ince ayrıntısına kadar hatırlayan, az önce koltuktan niye kalktığını unutan bir hafızm var...
Çok sevdiğim birkaç eşyamı kaybetmem bana dünya malına gönülden bağlanmamayı, güvenimi kaybetmem bana aşka nasıl ötenazi uygulanacağını öğretti...Yine de bazen bir ses bana "var..var... yitirdiğin herşey biryerlerde dipdiri seni bekliyor" diyor.(He bir de oradan oraya savrulan düşüncelerim var demeliydim)...


Alıntı